حدیث موضوعی مطالب ديني و قرآني - Archive: 1393-06-2
درباره

سلام خدمت تمام دوستای گلم تمام تلاشم اینه بهترین مطالب دینی و قرآنی رو در اختیارتون قرار بدم. یاعلی
جستجو
آرشيو مطالب
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
کاربردی
آیه قرآن تصادفی

مطالب قرانی

سوره قرآنحدیث موضوعیذکر روزهای هفته مهدویت امام زمان (عج)
روزشمار غدیر
روزشمار محرم عاشوراوصیت شهدا
روزشمار فاطمیهپخش زنده حرم
ابر برچسب ها
حكمت نامه لقمان حكيم (415) (<-TagCount->) , مطالب ديني (255) (<-TagCount->) , نماز (111) (<-TagCount->) , مناجات نامه (101) (<-TagCount->) , مطالب قراني (66) (<-TagCount->) , احاديث نماز (62) (<-TagCount->) , مطالب قرانی (42) (<-TagCount->) , مطالب دینی (39) (<-TagCount->) , پندهاي لقمان حكيم (37) (<-TagCount->) , حديث (36) (<-TagCount->) , ادعيه قرآنى (34) (<-TagCount->) , احادیث قرآنی (20) (<-TagCount->) , مطالب مرتبط به سوره لقمان (18) (<-TagCount->) , قرآن شناسی (18) (<-TagCount->) , داستان انبياء (16) (<-TagCount->) , اهل بیت در قرآن (14) (<-TagCount->) , حكايات قرآني (13) (<-TagCount->) , نسخ در قرآن (10) (<-TagCount->) , امامت (10) (<-TagCount->) , معارف قرآن (9) (<-TagCount->) , محکم و متشابه (9) (<-TagCount->) , داستان های قرآنی (8) (<-TagCount->) , عكس هايي با موضوع دين (4) (<-TagCount->) , احاديث لقمان حكيم (2) (<-TagCount->) , اصول قرأت (1) (<-TagCount->) , قرآن و تربیت صحیح (1) (<-TagCount->) , احکام قرآنی (0) (<-TagCount->) , قرآن و طبیعت (0) (<-TagCount->) , قرآن و زندگی (0) (<-TagCount->) , قرآن و اجتماع (0) (<-TagCount->) , قرآن و فرهنگ (0) (<-TagCount->) , عکس هایی با موضوع دین (0) (<-TagCount->) , بدون موضوع (10) (<-TagCount->) , 


[مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ]

[ Designed By Ashoora.ir ]
مطالب ديني و قرآني

دعاهاى حضرت موسى(ع)

1 . يكى از داستان‏هاى بلند قرآن كريم، داستان موسى و فرعون است. خوابگزاران و منجّمان به فرعون مى‏گويند: به زودى فرزندى به دنيا مى‏آيد كه تاج و تخت تو را نابود مى‏سازد. با اين خبر وحشتناك، فرعون دست به كار مى‏شود تا موسى به عرصه هستى قدم نگذارد. اما به خواسته الهى و على‏رغم خواسته فرعون، موسى به دنيا چشم گشود و به اعجاز الهى در دامن خود فرعون باليد و بزرگ شد و آن‏گاه كه جوانى نيرومند شد خداوند به او علم و حكمت داد.

موسى، يك روزِ خلوت داخل شهر شد. ديد دو نفر در حال نزاع و نبرد هستند و يكى از آنان از پيروان اوست. آن كه پيرو موسى بود موسى را به كمك خواست. موسى به يارى او شتافت و بر اثر ضربه موسى، خصم از پا در آمد. در اين هنگام، موسى منقلب شد و دست به دعا برداشت و گفت:

رَبِّ إِنّى‏ ظَلَمْتُ نَفْسى‏ فَاغْفِرْ لى‏(1)

بارالها، من برخود ستم كردم، مرا بيامرز.

خداوند هم او را آمرزيد.

موسى باز هم دعا كرد و گفت:

رَبِّ بِما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكونَ ظَهيراً لِلْمُجْرِمينَ(2)

خداوندا، به خاطر نعمتى كه به من دادى هيچ گاه پشتيبان گنه‏كاران نخواهم بود.

صبح روز بعد موسى با بيم و هراس در شهر گردش مى‏كرد. ديد مرد ديروزى، امروز هم با كسى درگير است. باز هم موسى را به كمك خواست. طرف مقابل به موسى رو كرد و گفت: آيا مى‏خواهى مرا بكشى آن‏چنان كه ديروز ديگرى را كشتى! تو زورگويى نه مصلح!

از آن طرف شهر مردى سر مى‏رسد و مى‏گويد: اى موسى! سران گرد آمده‏اند و براى كشتن تو نقشه مى‏كشند، هر چه زودتر از شهر خارج شو!

موسى با احتياط و مراقبت از شهر بيرون شد و چنين دعا كرد:

رَبِّ نَجِّنى‏ مِنَ القَوْمِ الظَّالِمينَ(3)

پروردگارا مرا از گروه ستمكار نجات ده.

موسى سپس رو به سوى مَدْيَن، شهر شعيب پيامبر، گذارد و به راه افتاد و گفت:

عَسى‏ رَبّى‏ أَنْ يَهْدِيَنى‏ سَواءَ السَّبيلِ(4)

اميدوارم پروردگارم مرا به بهترين راه هدايت كند.

2 . موسى به شهر مدين رسيد. در بيرون شهر مردمى را ديد كه در كنار چاهى جمع شده‏اند و از آن آب مى‏كشند و گوسفندان خود را سيراب مى‏كنند. موسى ديد دو زن دورتر ايستاده‏اند و در انتظارند. به‏نزد آنان رفت و پرسيد: چرا اين جا ايستاده‏ايد؟ آن دو در جواب گفتند: وقتى كه چوپان‏ها از چاه آب كشيدند و گله خود را آب دادند و دور شدند ما سر چاه مى‏آييم، آب مى‏كشيم و گوسفندان خود را سيراب مى‏كنيم.

موسى از سر وظيفه الهى و نوع دوستى، به سر چاه آمد، براى آنان آب كشيد و گوسفندان آنان را سيراب كرد. آنان به راه افتادند و زودتر از هر روز به خانه رسيدند.

موسى كه در مدين غريب بود و راه به جايى نمى‏برد، به زير سايه درختى رفت تا بياسايد و خستگى راه از تن به در كند و چون امكانات و آذوقه نداشت دست به دعا برداشت اين چنين خدا را خطاب كرد:

رَبِّ إِنّى‏ لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقيرٌ(5)

بارخدايا، من به هر آنچه بر من فرو فرستى محتاجم.

دعاى موسى مستجاب شد.دختران شعيب كه زودتر از هرروز به خانه برگشته بودند ماجراى يارى جوانى ناشناس را براى پدر بازگفتند.

پدر يكى از آنان را به دنبال موسى فرستاد تا او را بياورد. موسى به خانه شعيب آمد. از او پذيرايى كردند و چون توانايى و درستى و امانت او را ديدند او را به گرمى پذيرفتند. موسى داماد شعيب و صاحب همسر و زندگى شد.

گرچه در برخى روايات آمده است موسى در آن هنگام كه اين دعا را كرد به نانى محتاج بود، اما اين دعا مخصوص نان و خوراكى نيست بلكه براى همه احتياجات به كار مى‏آيد. دليلش اين است كه موسى پس از اين دعا صاحب همه چيز شد.

3 . موسى مدتى را كه با شعيب عهد بسته بود در مدين بماند و سپس با خانواده و گله و دارايى خود رو به سوى وطن آورد تا به‏طورسينا رسيد. در آن‏جا، نورى از دور پديدار شد. به سوى آن رفت تا براى گرم شدن همراهان از آن شعله‏اى برگيرد. آن نور حق تعالى بود كه بر درختى تجلّى كرده بود. در آن‏جا بزرگ‏ترين حادثه زندگانى موسى كه رسالت اوست رخ مى‏نمايد. موسى پيامبر شد و معجزه هم، كه دليل صدق ادعاى وى بود، به او اعطا شد.

سر آغاز مأموريت او، رفتن به دربار فرعون و هشدار و انذار و دعوت او به سوى خداوند متعال اعلام شد.

در اين هنگام كه موسى مأموريت را دشوار يافت به در گاه الهى روكرد و گفت:

رَبِّ اشْرَحْ لِى‏ صَدْرِى‏ وَيَسِّرْ لِى‏ أَمْرِى‏ وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِى‏ يَفْقَهُوا قَوْلِى‏ وَاجْعَلْ لِى‏ وَزِيراً مِنْ أَهْلِى‏ هرُونَ أَخِى‏ اُشْدُدْ بِهِ أَزْرِى‏ وَأَشْرِكْهُ فِى‏ أَمْرِى‏ كَىْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً وَنَذكُرَكَ كَثِيراً إِنَّكَ كُنْتَ بِنا بَصِيراً(6)

بارالها، سينه‏ام را گشاده دار. مأموريتم را برايم آسان كن. گره از زبانم بگشا. تا سخنم را بفهمند. از خاندانم برايم ياورى قرارده. كه هارون برادرم باشد. پشتم را به او محكم كن. و او را در مأموريتم شريك كن. تاتو را تسبيح بسيار گوييم و بسيار تو را ياد كنيم. به درستى كه تو با خبر و بينا بر احوال مايى.

خداى متعال پاسخ داد:

سپس خداوند شيوه برخورد با فرعون را اينچنين به موسى و هارون آموخت:

رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنا اَوْ أَنْ يَطْغى‏(7)

بارالها،ما مى‏ترسيم بر ما ستم‏كند يا راه‏طغيان و نافرمانى‏پيش‏گيرد.

پى نوشتها
1.القصص(28):16
2.القصص(28):17
3.القصص(28):21
4.القصص(28):22
5.القصص(28):24
6. طه(20) :25
7. طه(20) :45



 برچسب ها : ادعيه قرآنى

دعاهاى حضرت زكريا(ع) براى درخواست فرزند

زكريّا يكى از پيامبران الهى است. او يك عمر توحيد و خدا پرستى و پاكى و درستى را تبليغ كرد و مردم را به راه راست هدايت نمود. آن‏گاه كه به سنّ پيرى رسيد فكر مى‏كرد به زودى مرگ به سراغ او خواهد آمد و در غمى جانكاه فرورفت.
غم و اندوه زكريا براى آن بود كه فرزندى نداشت و از نزديكان او هم كسى نبود كه راه او را ادامه دهد و از اين نظر بسيار اندوهگين شد كه مشعل هدايتى كه از دير باز در خاندان او و به دست پدران او بوده است به خاموشى گرايد.
پيرى خود و عقيم بودن همسر، او را از چشم داشتن به لطف الهى باز نداشت او اين خواسته و آرزوى خود را در موارد گوناگون از خداوند درخواست كرد كه در سه‏جاى قرآن كريم از آن ياد شده است:
الف) حنّه همسر عمران در حال حاملگى نذر كرده بود فرزندى كه به دنيا مى‏آورد خدمتگزار بيت المقدس شود. وقتى كه زايمان كرد دختر زاييد و گفت:
خداوند هم نذر او را قبول كرد. زكريا كه شوهر خاله مريم و بزرگِ بيت المقدس بود سرپرستى مريم را برعهده گرفت و او را بزرگ كرد. و در ميان مسجد براى او محرابى ساخت كه مريم در آن به عبادت مى‏پرداخت. زكريا هر گاه براى سركشى به مريم به محراب او داخل مى‏شد مشاهده مى‏كرد طعام گوارا و ميوه‏هاى غير فصل نزد مريم موجود است، از مريم مى‏پرسيد:
جواب مى‏شنيد:
در اين هنگام، عبادت و معنويت و كمالات مريم، زكريا را تكان داد و باخود گفت: چه مى‏شد من چنين فرزندى داشتم و بلا فاصله دست به دعا برداشت و گفت:
رَبِّ هَبْ لى‏ مِنْ لَدُنْكَ ذُرِيَّةً طَيِّبَةً اِنَّكَ سَميعُ الدُّعاء؛
بارالها، به من ذريه و فرزندانى پاكيزه از نزد خود ببخش، به درستى كه تو شنونده دعايى.
سپس در حالى كه در محراب نماز مى‏گزارد فرشتگان الهى به او بشارت دادند كه خداوند فرزندى به نام يحيى كه بزرگ و پاكدامن و پيامبر خواهد بود به تو عطا مى‏كند.
زكريا ناباورانه گفت:
جواب آمد:
ب) در آغاز سوره مريم آمده است: ياد كن رحمت پروردگارت را بر حضرت زكريا. آن‏گاه كه آهسته پروردگارش را خواند و گفت:
رَبِّ إِنِّي وَهَنَ العَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْباً وَلَمْ أَكُنْ بِدُعائِكَ رَبِّ شَقِيّاً وَإِنِّي خِفْتُ المَوالِيَ مِنْ وَرائِي وَكانَتِ امْرَأَتِي عاقِراً فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيّاً يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيّاً؛
بارالها، استخوانم سست شده و موى سپيد سرم را فرا گرفته است، تاكنون هر گاه تو را خوانده‏ام بدعاقبت نبوده‏ام. من از موالىِ پس از خود مى‏ترسم، همسرم نيز عقيم است، فرزندى به من عطا كن از جانب خود كه وارث من و وارث آل يعقوب باشد، و او را پسنديده بدار.
از جانب خداوند ندا آمد:
زكريا گفت:
جواب آمد:
خداوند يحيى را با كتاب و حكمت به زكريا عطا فرمود.
ج) در سوره انبياء، در مقام ياد پيامبران و اشاره به زندگى و بندگى‏شان، آن گاه كه نوبت به زكريا مى‏رسد، خداوند مى‏فرمايد: آن گاه كه زكريا پروردگارش را ندا داد و گفت:
رَبِّ لا تَذَرْنى فَرْداً وَأَنْتَ خيْرُ الوارِثينَ؛
بارالها، مرا تنها نگذار و تو بهترين وارثانى.
1. تحريم (66) آيه 11.
2. نورالثقلين، ج‏5، ص‏377.
3. آل عمران (3) آيه 38.



 برچسب ها : ادعيه قرآنى

دعا براى دنيا و آخرت

خداوند متعال در قرآن كريم از دو گروه دعا كننده ياد مى‏كند:
يك گروه آنان كه چشم به دنيا دوختند و به جهان آخرت بى‏اعتنا هستند. آنها در مقام دعا هم از خداوند فقط دنيا را مى‏خواهند و مى‏گويند: خداوندا، آنچه مى‏خواهى به ما بدهى در دنيا بده. چنين كسانى در آخرت بى‏بهره‏اند.
گروه دوم كسانى هستند كه هم نظر به دنياى خود دارند وهم اعتقاد به آخرت، اينان اين گونه دعا مى‏كنند:
رَبَّنا ءاتِنا فىِ الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فىِ الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النَّارِ؛
بارالها، در دنيا به ما حسنه بده، و در آخرت نيز حسنه بده و ما را از آتش جهنم دور دار.
[1]. بقره (2) آيه 201.



 برچسب ها : ادعيه قرآنى

دعا به هنگام‏سوارشدن بر مركب و در برابر هر نعمتى

يكى از شيوه‏هاى قرآن براى آشناكردن مردم باخدا، بر شمردن نعمت‏هاى الهى است. قرآن مى‏كوشد وجدان‏هاى خفته را بيدار كند و مردم گريزپاى را با خدايشان انس و آشتى دهد.
در سوره زُخرف مى‏فرمايد:
سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَما كُنّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنّا إِلى‏ رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ.
منزّه است خدايى كه اين مركب را براى ما مسخَّر ساخت، و گرنه ما توان آن را نداشتيم، وما به سوى پروردگارمان باز مى‏گرديم.
امام على(ع) فرمايد: وَإِنّا إِلى‏ رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ.
1.(43) الزخرف :1



 برچسب ها : ادعيه قرآنى

دعا براى دنيا و آخرت

خداوند متعال در قرآن كريم از دو گروه دعا كننده ياد مى‏كند:
يك گروه آنان كه چشم به دنيا دوختند و به جهان آخرت بى‏اعتنا هستند. آنها در مقام دعا هم از خداوند فقط دنيا را مى‏خواهند و مى‏گويند: خداوندا، آنچه مى‏خواهى به ما بدهى در دنيا بده. چنين كسانى در آخرت بى‏بهره‏اند.
گروه دوم كسانى هستند كه هم نظر به دنياى خود دارند وهم اعتقاد به آخرت، اينان اين گونه دعا مى‏كنند:
رَبَّنا ءاتِنا فىِ الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فىِ الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النَّارِ؛
بارالها، در دنيا به ما حسنه بده، و در آخرت نيز حسنه بده و ما را از آتش جهنم دور دار.
[1]. بقره (2) آيه 201.



 برچسب ها : ادعيه قرآنى

دعاى سليمان(ع) براى حكومتى بى‏نظير

سليمان و پدرش داود از پيامبران الهى بودند كه خداوند در قرآن كريم از آنان به نيكى ياد مى‏كند. از آن‏جا كه سليمان(ع) شيفته اسب بود، لشكريان او مسابقه اسب دوانى ترتيب داده بودند تا براى نبرد بادشمن آماده باشند وسليمان از آن سان مى‏ديد. مسابقه به درازا كشيد ووقت فضيلت نماز سپرى شد. خداوند كه خواست سليمان را بيازمايد جنازه‏اى بر تخت او افكند. سليمان به در گاه الهى رو كرد و دست به دعا برداشت و گفت:
رَبِّ اغْفِرْ لى‏ وَهَبْ لى‏ مُلْكاً لا يَنْبَغى‏ لأَحَدٍ مِنْ بَعْدى‏ إِنَّكَ أَنْتَ الوَهَّابُ؛
خداوندا، مرا بيامرز و حكومتى به من ببخش كه شايسته هيچ كس پس از من نباشد، همانا تو بسيار عطا كننده‏اى.
خداوند متعال هم خواسته او را بر آورد و حكومتى بى‏نظير به او عطاكرد. پس از گذشت هزاران سال هنوز هم داستان مُلك سليمان بر سر زبان‏هاست و از آن به بزرگى و عظمت ياد مى‏شود.
[1]. ص (38) آيه 35.



 برچسب ها : ادعيه قرآنى

دعاى سليمان(ع) براى توفيقِ بر شكر نعمت‏هاى الهى

در دعاى پيشين گفتيم كه خداوند حكومتى بى‏نظير به سليمان داد. گرچه بسيارى از مردم آن‏گاه كه به قدرت و ثروت مى‏رسند خداوندى را كه صاحب نعمت است فراموش مى‏كنند، اما سليمان هرگاه به نعمت‏هاى مادى و معنوى كه خداوند به او و پيش‏تر به پدرش حضرت داود داده بود نظر مى‏افكند، مى‏گفت: اين از فضل و كرامت خداى من است.به من نعمت داده تا ببيند سپاسگزارى يا ناسپاسى‏اش مى‏كنم.

روزى سليمان با لشكريانش از سرزمينى مى‏گذشتند و شنيد كه مهتر مورچگان به مورچگان گفت: به لانه‏هاى خود برويد مبادا سليمان و لشكريانش شما را لگدمال كنند. سليمان كه زبان همه موجودات را مى‏دانست تا اين سخن را شنيد به خنده آمد و دست به دعا برداشت و چنين گفت:

رَبِّ أَوْزِعْنى‏ أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الّتى‏ أَنْعَمْتَ عَلَىّ وَعَلى‏ والِدَىَّ وَأَنْ اَعْمَلَ صالِحاً تَرْضيهُ وَأَدْخِلْنى‏ بِرَحْمَتِكَ فى‏ عِبادِكَ الصَّالِحينَ؛

بارالها، به من الهام كن نعمت‏هايى را كه به من و به پدر و مادرم داده‏اى سپاس و شكر بگذارم، كارهاى نيك كه مورد پسند تو باشد انجام دهم و از سر لطف و رحمت خود، مرا در زمره بندگان نيكوكارت قرارده

[1]. نمل (27) آيه 19.



 برچسب ها : ادعيه قرآنى

دعا براى پدر و مادر

پدر و مادر حقوق بسيارى بر فرزندان دارند. خداوند كريم در چند جاى قرآن، فرزندان را بر اداى حق پدر و مادر سفارش كرده است.در سوره اسراء مى‏فرمايد: رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانى‏ صَغيراً؛بارالها، آن دو را رحمت كن چنان كه مرا در كودكى پروراندند.»
[1]. اسراء (17) آيه 24.



 برچسب ها : ادعيه قرآنى

حمد و سپاس بهشتيان

در روز قيامت تقوا پيشگان را به سوى بهشت برند. هنگامى كه به بهشت رسند درهاى بهشت گشوده شود و مأموران بهشت به آنان سلام و خوش آمد گويند. آنان به نشانه سپاس خداوند گويند:الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقنا وَعْدَهُ وَأَوْرَثَنا الأَرْضَ نَتَبَوَّءُ مِنَ الجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ العامِلِينَ؛سپاس خدايى راست كه وعده‏اش را بر ما راست گرداند، و زمين را به ما ارث داد، هر جاى بهشت خواهيم مأوا كنيم، چه خوب است پاداش نيكو كرداران.و چون بهشت و نعمتهاى فراوانى را كه خداوند به آنان ارزانى داشته نظاره كنند گويند:الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدينا لِهذا وَما كُنَّا لِنَهْتَدِىَ لَوْلا أَنْ هَدينَا اللَّهُ؛تمام سپاس ويژه خدايى است كه ما را به اين‏جا هدايت فرمود، و اگر خداوند هدايت نمى‏كرد ما به آن راه نمى‏يافتيم.اهل بهشت كه ايمان راستين و عمل شايسته را در اين جهان فراهم‏آورده‏اند و در بهشت از نعمت‏هاى الهى بهره‏مندند ورد زبانشان اين‏است:سُبحانَك اللّهُمَّ؛پروردگارا تو منزهى از هر عيب.آنان به يكديگر تحيت و سلام گويند. باز هم آخرين سخنشان اين‏است:الحَمْدُ للَّهِ رَبِّ العالَمينَ؛تمام حمد مخصوص خدايى است كه پروردگار جهان‏ها و عوالم هستى است.
1. زمر (39) آيه 74.
2. اعراف (7) آيه 43.
3. يونس (10) آيه 10.
4. فاتحه (1) آيه 2؛ يونس (10) آيه 10.



 برچسب ها : ادعيه قرآنى

داود و سليمان(ع) حمد الهى كردند

حمد و سپاسِ كسى كه كمك و يارى كرده است پسنديده و لازم است. و چه كسى چون خداوند بذل و بخشش و احسان مى‏كند! او كه هر چه نعمت و توان و كمال داريم از اوست. خداوند به دو پيامبرش داود و سليمان نعمت‏هاى فراوانى داد و برخى نعمت‏ها به آن دو داد كه به ديگران نداد. به داود علم قضاوت داد و آهن را در دست او نرم كرد و به سليمان آشنايى به زبان پرندگان و حيوانات، تسخير شياطين و جن، هوانوردى و حكومت بى‏مانند داد. ليكن آن‏دو پيشواى موحدان، سپاس حق گزاردند و گفتند:اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى‏ فَضَّلَنا عَلى‏ كَثيرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنينَ؛حمد و سپاس از آن خدايى است كه ما را بر بسيارى از بندگان مؤمنش برترى داد.
1.(27) النمل :1



 برچسب ها : ادعيه قرآنى

تقديس الهى از زبان ملائكه

در روز قيامت، خداوند نابكاران و مشركان را محشور فرمايد و سپس به فرشتگان گويد: آيا اينها (مشركان) شما را بندگى مى‏كردند و شما را مى‏پرستيدند؟فرشتگان در پاسخ گويند:سُبْحانَكَ أَنْتَ وَلِيُّنا مِنْ دُونِهِمْ؛اى خدا تو منزّهى از هر عيب، تو ولىّ و همراه مايى نه آنان، بلكه آنان جنّ را پرستش مى‏كردند و بيشترشان به آن ايمان داشتند.
1.(34) سبأ :4



 برچسب ها : ادعيه قرآنى


منوی اصلی
موضوعات وبلاگ
دانشنامه مهدویت
مهدویت امام زمان (عج)تاریخ روزآیه قرآن تصادفیآیه قرآن

در كل اينترنت
در اين سايت
میان صفحات فارسی

حدیث موضوعی
X